•               

  • Een wedstrijdverslag schrijven stond deze week eigenlijk niet in de planning. Het is dat zónder verslag niemand Joran zou willen geloven dat hij gescoord had (aldus Joran dan). Het was eigenlijk namelijk veel te koud om aantekeningen voor een verslag te maken. Overigens werd het tijdens de wedstrijd zelf net zo goed veel te koud én uiteindelijk te glad om te blijven voetballen.

    De aanloop naar de wedstrijd was op het laatste moment nog erg onrustig. Aanvankelijk leek de ziekenboeg van de JO17-3 de week voor de wedstrijd aardig leeg te zijn geraakt, maar bij het tellen van de koppen op zaterdagochtend bleek de teller toch op twaalf spelers te staan, en dat was inclusief keeper Lucca van de JO16-2 en good old Ryan. Een oproepje in de groepsapp van de JO16-1 bracht een klein anderhalf uur voor aanvang uitkomst: Sam en Youri wilden graag een balletje mee trappen op deze fripse zaterdagmiddag. Het zou geen overbodige luxe blijken.

    De teams begonnen fanatiek aan de wedstrijd en waren, zoals te verwachten was, behoorlijk aan elkaar gewaagd. Het spel golfde lekker heen en weer, beide keepers kregen zeker niet de kans om te gaan staan koukleumen zullen we maar zeggen. Het was, zoals dat heet, voor de neutrale toeschouwer een vermakelijke en aantrekkelijke wedstrijd tussen twee teams die lekker wilden voetballen. Klein puntje daarin is natuurlijk dat er weinig neutrale toeschouwers waren. De RCL vrijwilligers die voor het clubgebouw voor de koffie, thee en limo zorgden konden het schouwspel op veld 4 in ieder geval zeker waarderen. En het moet gezegd, buiten de hekken trotseerden ook een aantal trouwe fans de koude omstandigheden. Waarvoor hulde.

    Wat maakte de wedstrijd dan zo vermakelijk? Na de lange winterstop waren beide teams behoorlijk onwennig aan het voetballen.. Aanvallende bedoelingen in combinatie met veelvuldig balverlies waren de belangrijkste oorzaak voor het onderhoudende schouwspel. Voor de neutrale toeschouwer dan, de coaches langs de kant konden het slordige spel en de soms schier onbegrijpelijke keuzes in het positiespel iets minder waarderen.

    Na een minuut of 7 voetballen stuurde Simon van achteruit met een bekeken pass Joran op avontuur richting Dennis, die vandaag bij de JO17-4 onder de lat stond. De linksback was door de uitstekende pass gezien en de centrale verdediger bleef lang bij de mee sprintende Kjell, wat Joran de ruimte gaf de bal beheerst langs Dennis in de touwen te schieten: 1-0.

    De 17-4 ging hard op zoek naar de gelijkmaker, op het doel had Lucca het er maar druk mee. Tot twee keer toe kwam de 17-3 goed weg doordat de bal via Lucca én de lat niet in het doel verdween. Beide teams waren zoals gezegd aan elkaar gewaagd zonder dat beide verdedigingen nou veel kansen weggaven. Het duurde tot ruim na de eerste wisselronde voordat de mee opgekomen linksback Youri het beslissende tikkie leek te kunnen geven als eindstation van een aanval van de JO17-3 over rechts. Hij legde de bal echter subtiel af op Ryan die de voorsprong eenvoudig kon verdubbelen: 2-0.

    In het laatste kwartiertje van de eerste helft vonden Ryan, die de afvallende bal na een schot van Gent kon binnenprikken en Gent zelf, hij strafte met een solo een klein foutje in de verdediging meedogenloos af, nogmaals het net. Aan de andere kant van het veld wist Rens de stand niet wat meer in balans te brengen met het spelbeeld en de achterstand van de JO17-4 na een snelle uitbraak te verkleinen. Met alle tijd en ruimte voor zijn vrije schietkans verdween de met links geschoten bal rechts naast het doel van Lucca. Toen scheids Ron voor de rust floot was het inmiddels langzaam, maar steeds iets harder, gaan sneeuwen op het RCL complex.

    Na de limonade begon de 17-4 fel en energiek aan de tweede helft. Niet iedereen in de 17-3 wilde daarentegen meegaan in het smijten met energie, en als een gevolg daarvan stond het team een tijdlang onder druk vast op de eigen helft. Het leidde zelfs tot een doelpunt van de JO17-4, toen Nick de bal uit een hoekschop met de rug naar het doel met een bijna kolderiek hakje in de hoek achter Lucca wist te plaatsen: 4-1.

    Langzaam maar zeker begon ook de 17-3 wat meer te voetballen op de steeds witter wordende grasmat. In feite speelde het team een 3-4-3 opstelling, met centrale verdediger Simon als ver ingeschoven stofzuiger op het middenveld. Opnieuw was het diezelfde Simon die met een beslissende pass ook aan de basis stond van het eerste JO17-3 doelpunt van de tweede helft. Simon stuurde gelegenheidsspits Ryan op avontuur, die vanuit een lastige hoek de bal rakelings voorlangs schoot. Levi pikte de bal vlak voor de achterlijn op en schoot knap de 5-1 op het wedstrijdformulier.

    Het was Ryan die in korte tijd de stand zelfs naar 6-1 en 7-1 tilde, opnieuw met twee typische spitsengoaltjes, voordat scheids Ron, in overleg met beide coaches, de wedstrijd voortijdig beëindigde. Het was niet alleen snijdend koud, het met sneeuw bedekte veld werd ook steeds gladder. Dat vergrootte de kans op blessures, en daarvan hebben beide teams er al genoeg was de redenatie.

    Het grote verschil in de eindstand deed niet helemaal recht aan de verhoudingen in het veld, zoals gezegd waren de teams best aan elkaar gewaagd. Je zou hooguit kunnen zeggen dat RCL JO17-3 een stuk effectiever was in het benutten van de kansen. In de eerste wedstrijd van 2021 werd er in ieder geval door beide teams lekker gevoetbald, in een aardig tempo en met veel stevige duels. Hartelijk dank aan de invallers Youri, Sam, Lucca en Ryan. Met na de eerste helft twee spelers op de 17-3 bank die eigenlijk niet meer terug het veld in konden, terwijl ook de 17-4 veelvuldig moest wisselen om de vele pijntjes even rust te gunnen, bleek maar weer eens dat een goed bezette dug-out bepaald geen overbodige luxe is dezer dagen.

    Op het laatste moment bleek er deze week geen scheidsrechter op de oefenwedstrijd te staan. Gelukkig wilde Ron, coach van de 17-4, wel fluiten zodat er in ieder geval gevoetbald kon worden. Niet dat hij daar een zware job aan had, want ondanks dat er door de twee teams volle bak gevoetbald werd bleef het ten alle tijden sportief. Hartelijk dank Ron!

    Volgende week speelt RCL JO17-3 de waarschijnlijk moeilijkste wedstrijd van dit seizoen, tegen de RCL JO17-1 selectie. Daar zitten wel een paar klassen niveauverschil tussen – dat wordt flink aanpoten. Hopelijk weten de mannen zich goed te weren, we gaan het zien.

    Arjen