• Bijna een centimeter dik, een glimmende kaft, meer dan zevenhonderd plaatjes. Het sublieme voetbalplaatjesboek laat ik gewillig rusten op mijn warme handen. Ik beweeg het wat heen en weer en voel de zwaarte en omvang van dit indrukwekkende verzamelboek. Alsof je een schat uit Indiana Jones And The Last Crusade in handen hebt. Dit prachtige boek zomaar vinden of krijgen is er niet bij. Via het insturen van een schriftelijk boekverzoek neemt het trainersgilde van RCL een beslissing of u een boek mag ontvangen. Maar dit keer zijn ze niet te streng geweest merk ik later op. Mensen die je alleen langs de lijn verwacht kom je opeens wat verdwaast tegen bij een voor velen toch wat onbekende Albert Heijn. Santhorst? Santhorstplein? Iets met ouderenzorg? Laan? Waar zit dit episch centrum precies waar deze glimmende en plakkende collectorsitems zijn te vinden? 

    Vol spanning startte ik even geleden mijn fietsavontuur door de avenues van het moderne Leiderdorp. Het vullen van het boek kan alleen maar als u deze plaatjes ontvangt bij die ene AH,  zoals u inmiddels als trouwe lezer weet. Op een onbekommerde zaterdagmiddag steek ik de grens van Leiden met Leiderdorp over en tuur vanaf mijn fiets nog even in het Rijn-Schiekanaal. Bootjes varen voorbij terwijl de middagzon wordt afgebroken door een enorme flat die sinds enkele maanden karakteristiek boven Leiderdorp uitkijkt. De meningen schijnen er over verdeeld te zijn, maar mijn collega die hoog een etage heeft meent Rotterdam te kunnen zien. Beneden is een nieuwbouwbuurtje met namen als Saranafort en Stenevelddreef. Namen waarbij je een landelijke ruige omgeving verwacht.  Het wordt echter omringd door allerlei wegen, kruispunten, bedrijven als All-Safe, vlaggen van Praxis en Leen Bakker, veilig begrenst door haaientanden die soms opeens veranderen. Bij die sluwe bocht naar rechts blijk ik opeens toch voorrang te hebben. De auto-pilot van een glimmende Tesla had mij echter nog niet in de softwareupdate meegenomen. De bestuurder kijkt mij volledig zen aan met licht ingehouden woede, maar zelfverzekerd en in mijn recht staand fiets ik richting de Santhorst. Stille hoop dat je als fietser ook een groene golf zou kunnen hebben heb ik inmiddels opgegeven. ‘wacht op een bus…’ (zonder dat een bus komt)  past prima in de les ‘geduld voor gevorderden, module 3’. 

    Vanuit het zuiden nader ik de Santhorst Albert Heijn. In mijn enthousiasme beland ik bijna bij Broodjes en Snackcounter Sanhorst, maar ik bewaar mijn honger voor later. Links voor de ingang staan veel bekende jeugdige RCL-spelers te roepen naar de veelal oudere bezoekers die rustig naar buiten treden en de plaatjes zo eerlijk mogelijk proberen te verdelen. Dat blijkt nog niet zo makkelijk, want een vriendelijke meneer op leeftijd start een loting voor een grote groep spelers. ‘zes!’, ‘ik had zes….’, ‘ik had eerder zes!’, ‘jij hebt er al heel veel…!’. Tijd om naar binnen te gaan. Binnen hangen enorme borden met diverse spelers. Al gauw kom ik een bekende vader tegen. ‘Hé, ik heb jou hier nog niet eerder gezien, of liep je hier gisteren ook?’ ‘Nee hoor, eerste keer… heb jij toevallig nummer 128?’,’Nee nog niet, maar als ik hem heb dan krijg je hem!’ Tevreden volg ik mijn pad richting de basilicum, koriander, vegetarische smeerworst en diverse soorten AH Liefde & Passiebrood. De groeiende sociale cohesie onder ouders is al een winstpunt. Winst is er op vele vlakken en vaak ook niet in geld uit te drukken. U heeft daar de redactie uitgebreid over geschreven de laatste weken.  De winst van het vinden van die ontbrekende Pokémonkaart, die laatste unieke regenboogflippo, die 7” inch singel van Madonna uit Japan, of The Black Album van Prince (deze werden door u het meeste genoemd) blijkt een verrijking van uw toch al actieve spaar- en hobbyleven.  

    Het karretje is inmiddels als aardig vol en vol verwachting loop ik met Freek naar de kassa. ‘Wilt nu nog voetbalplaatjes?’ vraagt de kassière met vrolijke stem aan de klanten voor mij. Nogal inhalig en iets te luid vraag ik direct nadat een klant heeft gezegd ze niet te hoeven of ik deze mag hebben. Vind u dat kunnen? Sta je daar als 45-jarige. Maar ik heb er zonder schaamte genoegen in om terug in mijn jeugd te zijn. In de rij voor kassa 1, figuurlijk achter het hek. Vol verwachting ontvang ik een paar minuten later acht pakketjes met plaatjes. Ze voelen wat onwennig aan: een blauw licht glimmend papiertje met daarop 50 cent dekt de schat af: tien plaatjes van onze spelers. 50 cent…wat zou deze 50 cent betekenen? Kun je de plaatjes los kopen voor 50 cent? Komt het voor dat er maar één plaatje inzit die de waarde van het hele pakket vertegenwoordigt? Is er een wiskundige logica die ons nog zal verrassen? Kun je ook zeven plaatjes krijgen als je maar 3,50 afrekent? Graag uw wijsheid hierover.  Stuur uw inzendingen naar de redactie. De juiste antwoorden winnen 50 cent (of misschien een plaatje).

    Buiten worden de pakketjes rustig en solide opengemaakt. Het valt op dat de kwaliteit van de foto’s indrukwekkend goed is. Mooie scherpe foto’s, met juiste glans, focus en blik. Complimenten daarvoor. Helaas is nummer 128 er nog niet bij, maar…er moet ook wat te verzamelen zijn. Thuis leggen we het grote boek nog eens open en zien dat er meer dan zevenhonderdvijftig plaatjes inpassen, zelf sponsors kun je sparen, ook een enkele trainer of RCL-coryfee staat erin. In alle rust wordt er aan tafel geplakt, de verpakkingen van 50 cent worden netjes op elkaar gelegd en verdwijnen tevreden in de prullenbak Inmiddels gaan er in de appgroepen al vele foto’s rond: ‘ik heb Luuk!’, ‘Karst is gevonden!’ (kijk gerust eens naar de coole blik van 132). 

    Op de trainingsvelden is het uitwisselen van plaatjes inmiddels vaste prik. De boeken komen uit de rugzakken en er wordt gedreven en met rode wangen in gebladerd.  Sommige spelers hebben al stapels kaarten in hun iets te kleine jaszak. Aan alles voel ik dat een ruilbeurs inmiddels nadert. Over het hoe en wat houden we u nog even in spanning. Inmiddels ben ik al een paar weken aan het sparen. De vele bonusaanbiedingen grijp ik gretig aan om nummer 128 te vinden. Tijdens het checken van mijn saldo zie ik 814 euro aan AH boodschappen staan de afgelopen weken. Alles voor dat ene plaatje. De straatkrantverkoper van mijn Albert Heijn aan de Hooigracht in Leiden mist me waarschijnlijk wel. Ik durf hem nauwelijks onder ogen te komen. Gelukkig worden mijn wereldse zorgen snel vergeten als de training van vandaag begint. Een paar dagen geleden werd ik al door Niek verblijd met de door Jason zorgvuldig opgestelde trainingsoefeningen. Oefening 1. De lijn, 2. 1 tegen 1 & afronden en 3. Het hesje is Lava, …  Op het moment dat ik deze oefeningen lees begrijp ik ze nooit. Herkent u dat?  Gelukkig blijkt het beeldmateriaal een uitkomst. Dat deel ik daarom graag met u.  Ga hier eens goed voor zitten en geniet van deze beeldimpressie, en vooral ook van de achtergrondmuziek die zo op een techno-feest uit de jaren ‘90 zou passen: https://www.youtube.com/watch?v=QfQ_t7G90ZE

    Samen met AJ (was nodig toe aan frisse buitenlucht) aanschouwen we de oefeningen. Vooral oefening 3 (Het hesje is Lava) zorgt voor hilariteit. Twee spelers pakken elkaar bij de polsen of bovenarmen en moeten proberen de ander het hesje te laten raken. Binnen J09-5 ziet dat eruit als een mix tussen Japans worstelen, grasmaaien en touwtrekken. Ook een oefening die u prima thuis kunt doen, mocht u na een potje 30 Seconds uw tegenstander fysiek willen uitdagen. Tevreden loop ik na vieren van het veld. Op de voetbalapp zie ik dat we nog vele mooie dorpen in de regio mogen gaan bezoeken de komende weken. Er wordt nog een laatste mop verteld en dan stap ik op de fiets. ‘Zullen we nog langs de Santhorst pap?’ 

     

    Maarten