• Twin games deel 2!

    Op de rand van ‘het rustige uurtje’ verlaat ik zaterdagmorgen opgetogen de Albert Heijn. De kleuren van de Tony Chocolony-box tekenen fel af tegen de vale kleuren van mijn verkreukte mondkapje, terwijl mijn auto uit een vrijwel lege parkeergarage het pad kiest richting RCL. Telkens is er bij het binnenrijden van Leiderdorp hoop op een groene golf. Hoewel de borden op de pittoreske Engelendaal aangeven dat 50 kilometer per uur een soepele vrijgeleide is naar het sportcomplex blijkt de werkelijkheid weerbarstiger.

    Na 6 keer stoppen voor oranje / rood en 22 verkeersdrempels komen de contouren van de Arena waar de tweede Twin Games worden gehouden in beeld. Het is grijs en koud. De wind snijdt uit het oosten vandaag, wat ook betekent dat de vliegtuigen een lage en zware draai maken over de voetbalvelden richting de Kaagbaan. Terwijl China Airlines en Qatar Airways de zoveelste (corona-gerelateerde) vrachtlading op Schiphol brengen zie ik vanuit mijn ooghoeken al een volledig opgetuigd veld met aparte voetbalveldjes. Het schijnt dat bepaalde mannen van voetbalvrouwen al dermate vroeg op zijn om deze voorbereidingen goed af te maken, zodat elke zorg over een juiste start geheel onterecht is. Dat blijkt ook uit het feit dat de koffie in de draagtray dit keer niet heel waterig is, maar een perfecte balans laat zien tussen dringende noodzaak tot een lekker bakkie en de prijs-kwaliteitsverhouding (die soms bij poederkoffie nogal zoek kan zijn). Leider Jordi overhandigt al de begeleiders wederom een A4 met spelschema en een goedwerkende pen. Dit alles maakt dat de Twin Games deel 2 wederom perfect beginnen.

    Verschillende teams binnen JO8-3 t/m JO8-6 strijden tegen elkaar, elk in wedstrijden van 18 minuten. Hoewel het coachen van ouders ditmaal niet hoor- en zichtbaar is kunnen de spelers zich gesteund voelen door de positieve opmerkingen van de begeleiders zelf. Wat een spektakel is het weer: grote verliezen wisselen zich af met enorme overwinningen, tenen vriezen er bijna af, ook omdat door het falende veterstrikken de gure wind eerder de voorkant van de voeten bereikt. Schrale rode handen naast zwarte hippe thermo handschoenen. Sommige spelers hadden al bijna een ski-outfit aan. Wat op zich te begrijpen is nu de wintersportervaring misschien wel gezocht moet worden op het voetbalveld in de buurt in plaats van in Frankrijk.

    De afwezigheid van enkele spelers werd perfect opgevangen door meerdere spelers uit te wisselen binnen de teams. Hierdoor was er wederom veel plezier, soms was het ook moeilijk en moesten onze voetbalhelden zich emotioneel herpakken na een grote achterstand. ‘Huisje groot- Huisje klein’ zorgde er gelukkig voor dat de stabiliteit binnen de teams snel weer terug kwam. Hierdoor konden de teams ook in alle vaart starten aan de shoot-outs: langzaam indribbelen richting doel, waarbij de keeper van het andere team uit zijn of haar doel mag komen om de tegenspeler te stoppen. Slechts 3 ouders wisten wat dit betekende bleek uit de laatste inkomende post.

    Leider Jordi houdt inmiddels een zeer ingenieuze stand bij van de shoot-outs en wedstrijduitslagen, waarbij op een juist moment uiteraard de scores bekend zullen worden gemaakt. Nadat de JO8-6 na afloop meerdere keren tegen chipszakjes aan moest kijken van de JO8-4 konden ze ditmaal gelukkig adem halen doordat er twee keer gegrabbeld mocht worden uit de Tony Chocolony-box. ‘Ik wil er nog eentje voor mijn moeder of broertje!’, hoorde ik door de boxjes van mijn gehoorapparaat knetteren. Tegen zoveel lobbyacties na het voetbal ben ik natuurlijk niet opgewassen. Check even bij uw kind of u dit chocolaatje ook echt gekregen heeft. Fijn weekend allemaal!

    Maarten