•               

  • De wedstrijd van vandaag beloofde vooraf een interessant potje te worden. In de JO19-3 spelen immers een aantal goede bekenden van de JO17-3. Zo gaf Johann vorig seizoen vaak de vrijdagtrainingen, vielen Tycho en vooral keeper Owen in bij wedstrijden, net als Kjell’s stiefbroer Hans. Die laatste deed dat zelfs nog in de vorige wedstrijd, tegen de JO17-1. Daarnaast had Kjell zelf twee weken geleden al flinke indruk gemaakt op de tegenstander van vandaag door tijdens een invalbeurt van 10 minuten bij de JO19-3 twee keer het net te vinden: dat zou deze wedstrijd dubbele dekking betekenen…

    Ondanks het weekje rust kende de JO17-3 bijna traditioneel in de aanloop naar deze wedstrijd weer de nodige blessureperikelen: Gent, Simon en Tim lieten trainingen schieten om in ieder geval aan de aftrap te kunnen staan. Spelen tegen een JO19 team is voor iedereen op het fysieke vlak al een uitdaging maar de grote vraag vooraf was natuurlijk hoe lang deze drie mannen zouden kunnen spelen. Het was een hoop geregel, maar uiteindelijk vonden we een rits invallers bereid om na hun eigen wedstrijd ook nog even minuten te maken tegen de JO19-3. Waarvoor heel veel dank, Ryan, Dennis, Orestis, Sam en Youri – en niet te vergeten hun coaches.

    De wedstrijd begon heerlijk spectaculair. De eerste paar minuten waren voor de JO19-3, dat probeerde de JO17-3 ‘hoog’ onder druk te zetten. Dat leidde niet tot gevaar voor het doel van Meshaal, maar de eerste de beste razendsnelle counter van de JO17-3, Kjell werd diep gestuurd door Gent maar week net iets te veel naar de zijkant uit, belandde maar centimeters naast het doel. Wat al snel opviel was het verschil tussen de twee teams in het fysieke aspect van het spel. Niet gek natuurlijk, want het leeftijdsverschil zal gemiddeld twee jaar zijn geweest. Spelers van de 19-3 hielden bijvoorbeeld door slim duwen hun tegenstanders uit de duels en gebruikten hun surplus aan kracht handig als ze tóch in de duels terecht kwamen.

    In het open begin van de wedstrijd, ontzettend leuk om te kijken voor de hypothetische (want helaas afwezige) neutrale toeschouwers, was de tweede knap uitgespeelde 17-3 counter wél raak. Zo rond de vijfde minuut stond Gent met een leep passje in de ruimte achter de verdediging aan de basis van de aanval. Het werd Levi flink moeilijk gemaakt in een één tegen één duw- en sprintduel om de bal maar hij zette goed door, bleef overeind en wist ook keeper Owen te verslaan: 1-0!

    De JO17-3 kreeg de smaak te pakken, had even nodig gehad om zich in te stellen op de wat fysiekere tegenstand, maar begon eenvoudigweg best lekker te voetballen. En kreeg daarbij de nodige kansen en mogelijkheden. Zo raakte Joran de paal met een knap geplaatst schot vanaf de zijkant (dat verdacht veel weg had van een mislukte voorzet) en wist een 19-3 verdediger een z’n grote teen een voorzet van Levi net genoeg van richting te veranderen om te voorkomen dat Joran een open schietkans kreeg. Een mislukte hoekschop van Levi schoot als een voetzoeker laag voor het doel langs en werd door iedereen gemist – tot Jaïr er zijn voet tegenaan zette en de 2-0 in de touwen schoot. Dat was nog eens een lekker begin van de JO17-3. Wel verloor het team al vroeg in de wedstrijd verdediger Tim, die toch te veel last kreeg van zijn blessure en werd vervangen door Youri. Waarmee de verdediging naast Dex, Jaïr en Simon weer uit vier spelers bestond.

    Beide teams leden nogal eens onnodig balverlies, met name door onzorgvuldige passing, wat maakte dat het spel flink heen en weer golfde. Het kijkspektakel werd niet minder toen kort na de 2-0 de JO19-3 de aansluitingstreffer maakte. Een gewoonweg lullig balletje, een schot mag je het niet eens noemen, rolde uit het niets langzaam via de binnenkant van de paal achter Meshaal: 2-1. Er ontstond vervolgens een fase waarin beide partijen aardig in evenwicht waren, met de aantekening dat de meeste kansen en kansjes toch voor de JO17-3 waren. Wel kwam het team goed weg toen Hans in een snelle counter de bal in de lange hoek op de lat boven Meshaal schoot. Aan de overkant stuitte Kjell op kiep Owen, na wederom een sterke dieptepass van Gent, en belandde de rebound naast het doel. Meshaal wist zijn goal goed schoon te houden door een knappe bal te pakken waarna ook Levi maar eens ternauwernood gestuit werd door de keeper aan de overkant na een pass van Gent. Owen werd meer een meer een enorme sta-in-de-weg voor de JO17-3. De 19-3 keeper begon steeds onmogelijker ballen ‘gewoon’ te pakken. En als je zélf niet scoort… precies. Een tikkie tegen de verhouding in leidde slordig balverlies op het middenveld tot de 2-2.

    Gezien het spelbeeld en de vele goede kansen die de JO17-3 bij elkaar voetbalde was die gelijke stand een beetje jammer, zullen we maar zeggen. Gelukkig liet het team zich niet uit het veld slaan door de gelijkmaker. Met sterk keeperswerk werd een mooie voorzet van Joran net onschadelijk gemaakt voordat de JO17-3 aanvallers echt gevaarlijk konden worden. De afvallende bal belandde bij Dimas die zijn schot zag smoren in een woud van misschien wel 15 paar rode sokken. Een geweldige aanval werd opgezet door Ryan die Gent als centrale middenvelder had afgelost. Hij stuurde Jayden op avontuur op de linkervleugel, die knap zijn bewaker de baas bleef, met zijn linker pantoffel de bal breed legde op Kjell en hem daarmee een enorme kans bood. Terwijl iedereen op en rond veld 5 ‘m al telde lukte het opnieuw niet om te scoren, de bal rolde millimeters langs de paal. Even later ‘snoepte’ Kjell op de rand van het strafschopgebied de bal slim af van zijn iets te nonchalante bewaker en verschafte zich zo een vrije kans. In plaats van even de tijd te nemen, of op de keeper af te gaan, schoot hij iets gehaast snoeihard op het doel. Met een katachtige reflex wist Owen een treffer tóch miraculeus te voorkomen.

    De JO17-3 kwam dan tóch weer verdiend op voorsprong. Ryan opende naar rechts op Joran, die een mannetje omspeelde en een diepe voorzet vlak voor de tweede paal liet neerploffen. Door slim te duwen in het duel dwong Jayden zijn bewaker tot het in eigen doel tikken van de bal: 3-2. Ook nu wist het team de voorsprong niet lang vast te houden, al had de JO19-3 daar de hulp van de scheids bij nodig. Een goed getimede, absoluut correcte blocktackle waarmee Jaïr de bal veroverde werd tot ieders verrassing door scheids-in-opleiding Michael aangezien voor een penalty. Zelfs de zojuist afgetroefde Hans keek er van op, maar hij besloot toch maar het kadootje zelf achter Meshaal te schieten. Voor de rust werd er verder niet meer gescoord, al kwam dat met name omdat beide keepers nog een redding in huis hadden.

    Na de rust bleef de wedstrijd een boeiend schouwspel en was de eerste mogelijkheid opnieuw voor de 17-3. Het was Ryan die een hoekschop van Björn vanaf links nét niet binnen wist te koppen en zo meteen maar weer op Owen stuitte. Diezelfde Ryan, nu even als spits spelend, profiteerde even later van het druk zetten van Levi waardoor hij de bal op een metertje of 20 van het doel op kon pikken. Met een mooi schot vanaf de rand van het strafschopgebied schoot hij de bal uitstekend ver buiten bereik van Owen in het doel voor de 4-3. Bijna wist Jayden de voorsprong te vergoten op een geniale pass van Gent, buitenkantje voet met veel gevoel en de juiste snelheid precies op maat in Jayden’s volle sprint gegeven. Ook nu wist JO19-3 keeper Owen de tegendraads in de verre hoek ingeschoten bal met een reflex van richting te veranderen. In plaats van een verdubbelde voorsprong van de 17-3 werd het zomaar weer gelijk. Voor het doel van Meshaal ontstond een klutssituatie, de afgeslagen bal verdween vanaf de rand van het strafschopgebied als een raket boven Meshaal in het doel.

    Het spreekt voor de veerkracht van de jongens van de 17-3 dat ze deze nieuwe tegenslag goed oppikten en niet bij de pakken neerzaten. Een vlotte aanval over links begon bij Orestis en Sam en leidde tot een voorzet van Levi die voor het doel bij Ryan terecht kwam. Er ontstond een ware flipperkast voor het doel van de 19-3. De inzet van Ryan werd opnieuw katachtig gekeerd, de rebound belandde bij Jayden maar ook zijn schot stuitte op een 19-3 verdediger. De rebound van de rebound kwam opnieuw voor de voeten van Ryan, die koel alsnog het gaatje vond tussen de keeper en meerdere verdedigers en de 5-4 binnen prikte. En jawel, deze keer lukte het wel de voorsprong te verdubbelen! Het was de opgestoomde Dennis die vanaf een metertje of twintig de bal voor z’n voeten kreeg en uit de tweede lijn hard uithaalde en de 6-4 binnenschoot.

    Het in een duel naar de grond trekken van de bijna doorgebroken Levi leidde tot wat rumoer langs de kant, er werd om het hardst om ‘een kaart’ geroepen. In het veld kon men stiekem wel een beetje lachen om de wanhoopsactie van de rechtsback van de 19-3, die al meerdere malen de hielen van Levi had moeten aanschouwen. In een ‘echte’ wedstrijd is zo’n actie natuurlijk minstens een gele kaart waard, maar in dit uiterst sportieve en gemoedelijke onderlinge duel mag de scheids het best afdoen met een vrije trap. Gent schoot de bal hard over.

    De laatste fase van de wedstrijd was van beide zijden behoorlijk rommelig, kansen of zelfs maar mogelijkheden waren er een tijdlang niet. Veelvuldig balverlies dan weer wel. In de loop van de tweede helft was het steeds harder gaan regenen en in combinatie met de noordenwind was het gewoonweg bar koud geworden in de Bloemerd. Na een extra ingelaste wisselronde kort voor tijd kwam er iets meer rust en balans op het middenveld en wist de 17-3 nog een paar kleine kansjes te creëren. Die waren echter aan achtereenvolgens Ryan, Gent en Dennis niet besteed, waardoor de 6-4 stand op het virtuele scorebord bleef staan.

    Zo eindigde de JO17-3 de onderlinge competitie, na een paar héle lastige wedstrijden, met een zwaarbevochten maar mooie en zeker ook verdiende overwinning. Goed gedaan mannen! En gelukkig, op de enige uitvaller Tim na, niemand verder ‘schade’ opgelopen. Dat is weer een meevaller op zich, want de situatie in de ziekenboeg baart de staf de laatste weken wel enigszins zorgen. Nog een lokaal lichtpuntje: de stiefbroedertwist tussen Kjell en Hans eindigde onbeslist… Kjell gewonnen, Hans gescoord. Zo blijft de vrede onder dat Leiderdorpse dak ook weer bewaard ;-) Nogmaals hartelijk dank aan de invallers, Youri, Sam, Ryan, Orestis en Dennis.

    Volgende week zaterdag is er geen wedstrijd. Als het meezit begint over twee weken de Regio Cup, en gaan we spelen tegen teams uit de nabije omgeving. Het wedstrijdschema zal binnenkort wel bekend worden. En als de Covid maatregelen tegen die tijd nog niet soepel genoeg zijn spelen we dan een paar 6 tegen 6 wedstrijdjes tegen de JO16-1.

    Arjen