• Het was de dagen voor de wedstrijd een hele puzzel. De JO17-3 telde vijf geblesseerden, waarvan er drie jongens helemaal niet konden spelen. Ferry, Levi en nu ook Gent moesten de wedstrijd aan zich voorbij laten gaan, terwijl Dex en Jayden ook al weken met pijn trainen en spelen. En toen de hele rits invallers geregeld was bleek het voorgevoel dat er aan onze wedstrijd opnieuw geen scheidsrechter toegewezen zou gaan worden bewaarheid. Alle opties bleken niet beschikbaar en goede raad was duur. Gelukkig wist de O17 coördinator optie twee alsnog over te halen de wedstrijd voor ons te fluiten. Waarvoor ontzettend veel dank Devin!


    Het wedstrijdformulier van de 17-3 telde vandaag liefst 16 spelers, en dat zou geen overbodige luxe blijken. Van de invallers had Teun net een wedstrijdje met de JO17-1 gespeeld, terwijl Max, Robbe, Lars en invalkeeper Youri geen wedstrijd hadden met hun eigen JO16-1 en gewoon lekker wilden voetballen. Waarvoor dank mannen! RCL JO17-3 begon met Youri op doel, Sandor, Tim, Jaïr en Simon achterin, een middenveld met Björn, Dimas en Max terwijl Jayden, Kjell en Joran de aanval vormden.


    Door het uitlopen van de (uiterst vermakelijke) wedstrijd voor ons begon de wedstrijd een stief kwartiertje later. De wedstrijd was nog geen twee minuten oud, er was nog geen behoorlijke aanval op de mat gelegd, of scheids Devin, bij ons team vorig seizoen ook wel bekend als “kiep Devin” of “centerback Devin” trok gedecideerd de gele kaart toen hij een blauwwitter een scheldwoord hoorde gebruiken dat begon met die nare ziekte en eindigde op “mongool”. UVS had nog niet eens de kans gekregen om zich op het spelen in minderheid in te stellen of Jayden kreeg de bal aan de rand van het overvolle strafschopgebied en krulde de bal met een prachtige curve in de uiterste hoek. Ver buiten het bereik van de keeper belandde de bal on het net: 1-0. De vele toeschouwers waren nog aan het napraten over de gele kaart en de mooie openingstreffer die daar direct op volgde en misten zodoende bijna een goede aanval over rechts, waar Max dreigend opstoomde en op het juiste moment Kjell in stelling bracht. 2-0, en de wedstrijd was misschien net vijf minuten oud.


    Het overtal bracht RCL een groot overwicht in het veld, UVS werd diep op eigen helft vastgezet. Youri had in het doel eigenlijk nauwelijks iets te doen, behalve af en toen een lange terugspeelbal te verwerken. Wel werd er aan de overzijde veel te laconiek omgegaan met de kansen. Een enorme kans werd net gemist en toen Kjell even later na een ijzersterke solo Björn vanaf de achterlijn een vrije schietkans gaf verdween de bal ruim over het doel. Ook nadat het in het veld weer elf tegen elf geworden was behield RCL zijn grote overwicht. UVS beperkte zich achterin alleen maar tot het als kanonskogels uit- en wegschieten van de bal. Het was kortom een eenzijdige wedstrijd. Halverwege de eerste helft bracht coach Laurens de eerste wissels binnen de lijnen, en het duurde even voor alle poppetjes weer hun plekkie gevonden hadden. Scheids Devin lastte een welkome drinkpauze in, waarna UVS als eerste aanvallende wapenfeit in korte tijd drie hoekschoppen afdwong. In de omschakeling stuurde Teun met een prachtige lange cross-pass Max op avontuur waarna Lars net een centimeter te kort kwam om de bal bij de eerste paal binnen te tikken. De 3-0 kwam er korte tijd later dan toch echt, Björn kopte de treffer uit een hoekschop van Robbe netjes tegendraads binnen. En opnieuw viel een tweede doelpunt korte tijd later toen Max met een goede actie door de verdediging sneed maar zijn schot door de keeper gered zag worden. De rebound was voor Lars, die wist wel raad met dat buitenkansje: 4-0.


    UVS kwam in deze fase al wat meer van eigen helft, en beschikten over een gevaarlijk wapen waardoor RCL zich meerdere keren liet verrassen: een harde en verre inworp die tot de penaltystip kwam. Uit zo’n inworp kwam zowaar de 4-1, het RCL verdedigingscentrum liet zich verleiden teveel naar links te trekken en stond uit positie. Vervolgens liet de vleugelverdediger van RCL zich aftroeven door zijn aanvaller die er makkelijk voor wist te komen en op slag van rust het doelpunt kon binnentikken. Youri had nog bijna niets te doen gehad maar was nu kansloos.


    Zo goed als RCL begonnen was aan de wedstrijd, zo rommelig werd de wedstrijd na rust. Veel kansen kreeg RCL niet, Kjell wist een snelle uitbraak net niet te verzilveren en een vrije trap van Dimas verdween over de lat. Het was vooral het rommelige eigen spel dat RCL in de problemen bracht. Een wat makkelijk gegeven penalty wegens hands, de bal belandde via een blauwwitte rug op twee (!) roodwitte bovenarmen, bracht UVS zelfs terug op 4-2. Het leek zelfs weer spannend te worden, RCL kon zich maar niet ontworstelen aan deze rommelige fase. Kjell, vorige week nog dodelijk in de lange sprints, stuitte opnieuw op de uitkomende keeper. De bal kwam terug voor de voeten van Dimas, maar het geplaatste schot ging rakelings naast.


    Een aanval over rechts schoot door na de tweede paal en belandde bij Jayden. De RCL aanval leek afgeslagen maar Jayden ging goed door, wurmde zich langs twee verdedigers en schoot vanaf de achterlijn knap raak: 5-2. Dat was het zetje dat RCL nodig had, opeens ging het weer wat beter lopen en de score liep tegen het vermoeide UVS toch weer snel op. Opnieuw stuitte Kjell na een lange sprint op de keeper, ditmaal kreeg hij nog een teen tegen de bal en punterde langs de grabbelende keeper de bal op Björn die de 6-2 makkelijk kon binnenschieten. Het werd zelfs 7-2 toen de boomlange Lars een strakke corner van Robbe binnenkopte.


    Een tegenslag voor RCL JO17-3 was het geblesseerd uitvallen van Tim, die een flinke trap tegen de enkel kreeg. Dat zag er niet best uit, laten we hopen dat hij er volgende week weer bij is. Het RCL vizier was even vertroebeld, schoten van Max, op aangeven van Kjell, Kjell zelf uit een kluts en Jaïr van afstand gingen allemaal naast. Het werd dan toch 8-2 toen Kjell het alertst reageerde op een gekke hoge bal die zomaar op de rand van het strafschopgebied neerplofte tussen wat RCL aanvallers en UVS verdedigers. RCL speelde zeer aanvallend, en verloor nogal eens de veldbezetting uit het oog. Een gevaarlijke één tegen twee uitbraak van UVS wist de onvermoeibare Simon onschadelijk te maken door de bal rücksichtslos hoog over de eigen achterlijn te rossen. Joran kreeg een uitgelezen kans ook een doelpuntje mee te pikken maar schoot hard op de keeper voordat Jaïr met een fenomenaal afstandsschot van zeker 20 meter dan toch de 9-2 binnen kegelde. Kort daarna moest ook diezelfde Jaïr overigens geblesseerd uitvallen. De (echte) eindstand kwam op het scoreformulier toen Joran met een goede pass van Teun van achter uit op avontuur gestuurd werd en oog in oog met de keeper geheel onzelfzuchtig aflegde op Kjell, die het laatste doelpunt van de dag simpel kon binnenlopen: 10-2.


    Lekker gevoetbald jongens, dat was bij vlagen echt een prima pot. Gelukkig hebben jullie je niet gek laten maken, ondanks bijvoorbeeld de soms fikse aanslagen op de ledematen. Voor de tweede achtereenvolgende week in de dubbele cijfers! Ik zou er alleen maar niet aan wennen ;-). Hartelijk dank aan alle invallers en hun coaches. Fijn dat jullie mee wilden doen mannen! En natuurlijk zeker ook dank aan scheids Devin, die direct na z’n eigen wedstrijd met de JO19-2 toch maar mooi even de fluit wilde hanteren bij z’n vrinden van de JO17-3. Topperrrt!


    Als teammanager doe ik de komende dagen elke dag even een schietgebedje dat we volgende week weer genoeg fitte spelers om de reis naar Benthuizen te maken. Invallers vinden is dan bijna onmogelijk. Ferry en Gent zijn in ieder geval op de weg terug, hopelijk ondervinden de jongens die deze week uitvielen daar volgende week geen al te grote hinder meer van. Dat de ‘officiële’ eindstand op 11-2 staat is overigens een foutje, iemand is ergens de tel kwijt geraakt. Tot zaterdag!


    Arjen