• Het was me het weekje wel. Na de intense wedstrijd van zaterdag tegen Oegstgeest volgde een zware midweekse pot tegen MMO – waarvan ik overigens helaas niet in de gelegenheid ben geweest een verslag te maken. En dan nu op zaterdag opnieuw de wei in voor een uitwedstrijd tegen Stompwijk. Bij drie wedstrijden in een week klaagt de gemiddelde eredivisieprof al over overbelasting en pijntjes, en het was dan ook niet helemaal onverwacht dat er in de loop van vrijdag, en zelfs nog op zaterdag, een aantal afmeldingen kwamen. Ondanks dat er meerdere teams geen wedstrijd hadden deze zaterdag, bleek het op deze eerste zaterdag van de herfstvakantie toch een grote uitdaging te zijn om een aantal invallers te vinden voor onze vijf (!) afwezigen. Behalve ‘good old’ Dennis (JO19-3) werden ook Mees (JO17-3) en – een kleine anderhalf uur voor de wedstrijd – Tom (JO17-2) bereid gevonden in te vallen. Zo had de 19-2 in ieder geval drie wisselspelers, en dat zou ook vandaag weer geen overbodige luxe blijken.

    Na een korte peptalk van trainer Bart, die de spelers op het hart drukte geconcentreerder en feller aan de wedstrijd te beginnen dan afgelopen woensdag, trapte RCL af. Het team begon aan de wedstrijd met Meshaal op doel, en Floris, Roy, aanvoerder Dimas en Simon als verdediging. Jayden, Gent en Dennis vormden het middenveld en Levi, Kjell en Joran de aanval. Bilal, Mees en Tom hadden de eerste wisselbeurt en Tim, teamplayer pur sang, was niet fit genoeg om te spelen maar bood aan een groot deel van de wedstrijd te vlaggen. De eerste minuten van de wedstrijd tastten beide teams elkaar een beetje af. RCL kreeg wat meer ruimte om te voetballen dan afgelopen woensdag en legde een aantal aardige aanvallen op de mat. Zonder overigens direct tot kansen te komen, want in de passing of de balaanname ging het nog wel eens mis. Wel was er een licht optisch overwicht voor rood-wit.

    Het eerste schot op doel van de wedstrijd kwam van Gent, die ruimte zag om te schieten na een pass van Dennis. De bal vloog over het doel. Even later werd Kjell, na een goede steekpass van Gent, in kansrijke positie net afgetroefd door een geblokte centrale verdediger die zich wel gedwongen zag een hoekschop weg te geven. Datzelfde deed Floris vervolgens aan de andere kant om de angel uit een snelle counter van Stompwijk te halen.

    De Stompwijker keeper wist redding te brengen op een afstandsschot van Gent en hoefde even later alleen maar te kijken naar een te harde voorzet van Levi, in de diepte op pad gestuurd door Gent, die voor iedereen onbereikbaar voorlangs het doel zeilde. Opnieuw een goede pass van Gent lanceerde Kjell, die de verdediging knap omspeelde maar in de afwerking de keeper in de baan van zijn schot vond. Vervolgens zakte het lichte RCL-overwicht een beetje weg. Eerst zagen de toeschouwers Meshaal een gevaarlijk hoekschop uit zijn overvolle doelgebied weg boksen terwijl enige minuten later een afstandsschot ruim over zijn doel in de ballenvanger belandde.

    Na de eerste wisselronde maakte Mees een sterke entree. Samen met Levi combineerde - en knokte - hij zich in een veelbelovende aanval over links richting het doel. Tot vlak voor de achterlijn alsnog een Stompwijk verdediger in een uiterste poging het gevaar, ten koste van een hoekschop, de kop indrukte. Het spel begon wat meer heen en weer te golven, de teams leken aardig in evenwicht en uitgespeelde kansen zagen we niet meer – aan beide kanten. Een voorzet van Mees ging onaangeraakt voorlangs en een afstandsschot van Levi kon makkelijk gepakt worden. Stompwijk speelde in een 4-4-2 opstelling met veel positiewisselingen, wat er enerzijds voor zorgde dat de RCL-verdediging nogal eens zocht naar wie welke man moest oppakken en anderzijds dat het RCL-middenveld natuurlijk de handen vol had aan de extra tegenstander. Er kwam wat meer druk van Stompwijk en de openingstreffer ontstond toen het centrale verdedigingsduo van RCL zich beiden uit het centrum had laten weglokken. Opeens stond de verdediging uit positie en daar maakte Stompwijk gebruik van: 1-0.

    Bij RCL begon het na de openingstreffer wat stroever te lopen. Het team grossierde in slordig balverlies. Nonchalant gegeven passes kwamen niet aan, ballen sprongen spontaan van de voet. Er was nog een schietkans voor Tom na een goede actie van Mees, maar hij mikte vanuit een niet al te makkelijke hoek vol op de keeper. Er begon een rommelige fase van RCL, dat langzaam maar zeker onder druk kwam te staan. Het team gaf weliswaar amper iets weg, maar aan voetballen kwamen de mannen zelf nauwelijks toe. Aanvallend gezien kwam het team niet verder dan een ongevaarlijk afstandsschot van Levi, na terugleggen van Kjell, dat de keeper glimlachend uit de lucht plukte.

    Na de rust had coach Laurens de RCL-opstelling wat omgegooid om te anticiperen op het 4-4-2 systeem van de tegenstander. Met drie verdedigers en een extra verdedigende middenvelder, een 3-4-3 formatie dus, bleek de JO19-2 een passend antwoord gevonden te hebben op de uitdagingen van de eerste helft. Hoog op de Stompwijk helft ontstond al heel snel na de aftrap een soort kluts aan de rand van het strafschopgebied. Mees bleek de meest kordate speler ter plekke en punterde de bal naar de vrijstaande Tom. Die aarzelde niet en schoot de verdiende gelijkmaker binnen: 1-1. Even hielden de Leiderdorpse fans hun adem in toen een afstandsschot van Stompwijk rakelings naast het doel over de achterlijn ging. In de tegenaanval ging Dennis namens RCL op avontuur. Hij werd bijna gestuit maar knokte zich langs enkele verdedigers tot hij naar de grond geduwd werd door. Een duidelijke penalty maar het werd door menig toeschouwer toch een beetje als een meevaller gevoeld dat deze ook daadwerkelijk gegeven werd. Gent schoot de penalty ijskoud binnen, binnen de kortste keren had RCL de wedstrijd volledig naar zijn hand gezet: 1-2.

    RCL was gedurende lange tijd duidelijk de bovenliggende partij en zette de tegenstander vast op eigen helft. Al bleek ook deze tegenstander doelpunten bepaald niet weg te geven. Volledig tegen de verhouding in werd het gelijk toen een RCL-verdediger een ongevaarlijke voorzet helemaal verkeerd beoordeelde en de bal ongewild panklaar legde voor een Stompwijk aanvaller: 2-2. Op jacht naar de voorsprong ging RCL nog maar wat aanvallender spelen. Controlerende middenvelder Roy voetbalde zich naar een mega-kans. Hij glipte met de bal langs een paar tegenstanders, zette goed door en kwam zomaar vrij voor de keeper. Langs de kant telden we ‘m al bijna, maar na die sterke actie volgde een rollertje recht op de keeper. Jammer, want Roy had zich hiermee kunnen belonen voor een prima wedstrijd én natuurlijk de winst van de wedstrijd dichterbij kunnen brengen. Een kopbal van Levi op een vrije trap van Gent ging even later vanuit een moeilijke hoek naast.

    Roy en Levi vergaten dus een hoofdrol op te eisen, het was de scheidsrechter die dat meer en meer deed. Nu ‘zijn’ team op bij een gelijke stand onder druk stond liet hij steeds meer toe van Stompwijk en begon beetje bij beetje onder de huid van de RCL-spelers te kruipen. Hij had geen problemen met de steeds fysiekere speelwijze, je zou het ook schoppen, duwen en vasthouden kunnen noemen, van de thuisploeg maar des te meer met de RCL-spelers die hem daar op wezen. Dat laatste is natuurlijk niet handig, maar hij gaf ze wél aanleiding zullen we maar zeggen. In een poging zijn autoriteit te benadrukken riep hij dreigend naar de bank Gent uit het veld te gaan sturen en gaf RCL een vrije trap tegen toen aanvoerder Dimas hem, uiterst rustig en correct, wees op een overduidelijke overtreding die hij door de vingers zag. Maar genoeg over de scheids, dat is teveel eer, en complimenten dat het team zich na die laatst genoemde, toch wat bijzondere, scheidsrechterlijke beslissing niet verder liet opfokken en alle energie verder stak in het op sportieve wijze alsnog proberen te winnen van de wedstrijd.

    In de laatste minuten probeerde RCL door een omzetting en een wissel voorin nog wat nieuw elan te brengen om een beslissing te forceren. Dat pakte goed uit en was een aantal maal bijna - maar dus helemaal niet – succesvol; Stompwijk gaf niets cadeau. Het bleef opnieuw tot aan het laatste fluitsignaal, in een tweede helft die sommige spelers eindeloos leek te duren, ongelooflijk spannend. RCL had misschien een overwicht, Stompwijk had een aantal handige snelle spelers die in een counter niet veel nodig hadden om toe te slaan. Zie de gelijkmakende 2-2, zullen we maar zeggen. Waar een zege voor RCL zeker verdiend had geweest bleef het vandaag dus bij een gelijk spel. Maar complimenten voor de geleverde strijd en inzet en zeker ook voor het spel. Ondanks het ontbreken van een aantal belangrijke spelers achterin, en dus de noodzaak tot improviseren met de opstelling, werd er bij vlagen echt prima gevoetbald. Hartelijk dank aan de invallers van vandaag, Mees, Tom en Dennis. Jullie hadden een doorslaggevende rol bij de doelpunten, fijn dat jullie mee wilden voetballen in de laatste bekerwedstrijd.

    Afgelopen week bleek dat de wedstrijdverslagen van RCL JO19-2 ook buiten de dorpsgrenzen zeer goed gelezen werden. Letterlijk. De coach van MMO had ze, tot onze grote verbazing, uitgebreid geanalyseerd. Hij wist niet alleen precies hoe de 19-2 graag speelt, maar gebruikte ze ook voor de tegenstanders die RCL al gehad had en MMO nog niet. Wees gerust, deze ‘spionage’ belet me zeker niet verslag te blijven doen van de avonturen van onze jongens 😉. De volgende keer dat u dit leuke team in actie kunt zien zal op 30 oktober zijn. De tegenstander, tijd en locatie zijn nog onbekend – die niet geheel onbelangrijke details zullen volgen als de nieuwe indeling bekend wordt gemaakt. Wellicht komende week al. Tot zaterdag 30 oktober dus, ik kijk er al naar uit!

    Arjen