• Het was bijna het einde van de wedstrijd. Nog maar enkele minuten te spelen, tussenstand 2-3 in het voordeel van de JO17-3. De 17-2 selectie was teruggekomen in de wedstrijd na een 0-3 achterstand bij rust, en een gelijkmaker had zeker in de lucht gehangen. Het was dus behoorlijk spannend, al had de hardwerkende JO17-3 het laatste kwart van de wedstrijd de zaken weer behoorlijk onder controle weten te krijgen. Centraal in de verdediging werd de bal veroverd en rond de middellijn belandde het leer bij Dimas aan de rechterkant van het veld. Dimas begon aan een lange rush maar werd langzaam maar zeker steeds verder naar de zijkant gedwongen. Twee, drie tegenstanders probeerden hem tijdens zijn rush uit alle macht – maar tevergeefs - van de bal te krijgen. Er werd geduwd, getrokken en in het luchtledige geschopt, maar zoals de 17-3 zich in de eerste helft met vechtlust en karakter langs de tegenstander van vandaag had geknokt werkte aanvoerder Dimas zich tóch langs de verdedigers en trok de bal vanaf de achterlijn strak en laag terug op spits Kjell, die zich slim iets had uit laten zakken om een anderhalve meter los te komen van zijn bewakers. Met zijn rug naar het doel behield Kjell het overzicht en schoof de bal af op de inkomende Levi. Die hield het hoofd koel, misleidde de keeper en schoot de bal beheerst in het doel: 2-4! Een luid gejuich steeg op langs de kant en in het veld en iedereen wist: deze pot zat in de pocket. En absoluut verdiend!

    Voorafgaand aan de wedstrijd hadden we ons ingesteld op een lastige en enerverende wedstrijd in een hoog tempo. De vorige editie van deze wedstrijd eindigde immers niet zonder fortuin (maar mét twee briljante goals en fabuleus keeperswerk) in een gelijkspel. Ook deze week hadden we weer wat invallers gevonden om te compenseren voor de afwezigen. Dennis, Orestis en Ryan wilden op deze koude februari dag graag de kicksen aantrekken. Top! Daarnaast wist RCL vorige week in Meshaal een echte keeper te contracteren, waardoor het team voor het eerst in drie seizoenen weer een specialist onder de lat heeft.

    De JO17-3 begon dus aan de wedstrijd met Meshaal op doel en in de verdediging allrounder Simon als gelegenheidslinksback en verder Tim, Jaïr en Dex. Björn, Gent en Dimas zouden het op het middenveld gaan uitvechten terwijl de doelpunten moesten komen van Levi, Kjell en Joran. Jayden, Ryan, Dennis en Orestis hadden de eerste wisselbeurt.

    Na de aftrap door de JO17-2 selectie speelde het team – nog in de eerste minuut - de bal rustig achterin rond. Iets te nonchalant rekende een verdediger echter niet op de druk zettende Kjell, die de bal verrassend simpel veroverde halverwege de speelhelft van de JO17-2 en zomaar alleen op de keeper af kon stormen. Eenmaal bij de keeper aangekomen ging de bal met een no-look passje naar links, waar Levi was mee gesprint en eveneens meters los was van zijn verdediger. De bal in het lege doel schuiven was geen probleem: 0-1. De eerste aanval was eigenlijk niet eens een aanval, maar hij was wél raak. Dat was nog eens een onverwacht begin én een hele mooie opsteker.

    De JO17-2 liet dat natuurlijk niet op zich zitten en ging op zoek naar de gelijkmaker. Het ging er meteen in een hoog tempo lekker stevig aan toe. Zoals verwacht moest de 17-3 alle zeilen bijzetten, maar de mannen gingen vol overtuiging de strijd aan en wisten de gelederen goed gesloten te houden. Sterker nog, in deze leuke en intense - maar absoluut sportieve - wedstrijd was het team zeker niet de onderliggende partij! Daaruit bleek maar weer hoezeer het team de laatste weken gegroeid is door het spelen van zware wedstrijden tegen sterke tegenstanders.

    Er was kortom een behoorlijk evenwicht en achterin werd helemaal niets weggegeven. Slechts éénmaal moest Meshaal op een afstandsschot echt in actie komen, maar dat deed hij dan ook met verve, met een mooie ‘save’ in de verre hoek. Dat was meteen een mooi visitekaartje van onze kersverse ‘kiep’. Aanvallend groeide het zelfvertrouwen van de JO17-3 en daarmee ook de dreiging. Van achteruit speelde Jaïr de bal in op Kjell, die flink aan de bak moest om de bal in bezit te houden. Hij zette goed door en bereikte met een slim steekpassje opnieuw Levi, die goed positie had gezocht, een verdediger op het verkeerde been zette en gewoon de 0-2 binnen schoot.

    Vanaf de kant gloeiden de wangen van trainer Bart van trots (al kan ook gewoon door de koude wind geweest zijn) van de prima aanvallen die zijn pupillen bij vlagen op de mat legden. In de mooiste aanval van de dag zagen we strakke inspeelpasses, één keer raken driehoekjes en een JO17-2 verdediging die alleen maar kon toekijken hoe Joran en Kjell, kaatsend met Gent en Dimas, door de linies sneden. De kansloze 17-2 keeper kon de bal alleen maar nakijken toen het schot van Levi uiteen spatte op de paal. Kort na de wisselronde was het even later wél raak. Gent werd van achteruit aangespeeld, hield minstens twee verdedigers van zich af en soleerde naar de rand van het strafschopgebied. Zijn met veel gevoel geschoten boogbal krulde perfect in de rechterkruising: 0-3!!!

    Op een totaal verschillende manier wisten de coaches van beide teams even niet hoe ze het hadden… Waar de vorige wedstrijd in november een belegering van het doel van de JO17-3 liet zien met een enorme hoeveelheid halve en hele kansen en schoten op doel zagen de coaches van de 17-2 met verbazing hoe hun selectieteam zich nauwelijks uitgespeelde kansen wist te verschaffen, en zijn heil zocht in afstandsschoten. Toegegeven, één daarvan ging rakelings naast, maar elk schot tussen de palen was gewoon een prooi voor Meshaal. Onze hardwerkende en bovenal als een T.E.A.M. strijdende helden van de JO17-3 bleven met hun ijzersterke eerste helft die op de grasmat werd gelegd verbazingwekkend makkelijk overeind. Het team zag op slag van rust nog een hard schot van Levi nét over gaan.

    In de rust waren er uiteraard de complimenten van coach Laurens voor het uitstekende spel en niet te vergeten de geweldige inzet. Het team had gewoonweg een puike eerste helft gespeeld. Dennis zou volgens afspraak na rust de keepershandschoenen aantrekken, al was dat bij nader inzien eigenlijk niet nodig geweest, Meshaal was nauwelijks getest, laat staan vermoeid.

    Na de hervatting had de 17-3 aanmerkelijk meer moeite om de bal op het middenveld vast te houden en vond de 17-2 selectie dan eindelijk het wapen om het de 17-3 verdediging, met Dex, Jaïr, Orestis en Simon té lastig te maken: scherp gegeven hoge voorzetten. Kort na rust werd een afgeslagen corner opnieuw hoog bij de tweede paal neergelegd, waarna de bal al met al vrij eenvoudig binnengekopt kon worden: 1-3. Aan de overzijde lepelde Joran na een corner de bal achterwaarts in het dak van het doel en had de keeper de nodige moeite met twee afstandsschoten van Dimas. Een rush van Dex langs vier of vijf verdedigers smoorde uiteindelijk op de allerlaatste horde voor de keeper. De 17-3 kwam even niet echt meer aan voetballen toe en moest de eerste fase van de tweede helft wél kansen en mogelijkheden toestaan. Het werd dan ook 2-3, opnieuw door een kopbal uit een op maat gegeven scherpe voorzet bij de tweede paal. En het moet gezegd, voor het nu gemakkelijk combinerende selectieteam hing ook de gelijkmaker een beetje in de lucht.

    Zo ver zou het niet komen. Na de laatste wisselronde knokte de JO17-3 zich terug in de wedstrijd, kreeg weer grip op de tegenstander en wist de bal langer in de ploeg te houden. Een van de wissels luidde na lang blessureleed de comeback in van Sandor, die het begrip ‘fashionably late’ arriveren overigens een geheel nieuwe dimensie wist te geven. Hij loste Dex af in het bewaken van de lastigste 17-2 aanvaller – en had daar dan ook heel wat mee te stellen. Het spel golfde heen en weer, er werd voor elke meter veld gestreden. Bij beide teams had de vermoeidheid aardig toegeslagen en een goal had zomaar aan beide zijden kunnen vallen. Tot Dimas zijn indrukwekkende rush langs de zijlijn inzette waarmee hij de wedstrijd van zijn team zo mooi typeerde. Onverzettelijkheid, kracht en overzicht.

    Het team, vandaag bestaande uit Björn, Dennis, Dex, Dimas, Gent, Jayden, Jaïr, Joran, Kjell, Levi, Meshaal, Orestis, Ryan, Sandor, Simon en Tim, leverde een ge-wel-di-ge wedstrijd af. Deze zwaarbevochten maar absoluut terechte overwinning was zonder overdrijving een topprestatie! Met de gemeende complimenten van de coaches van de tegenstander. Goed gedaan mannen!

    Hartelijk dank aan de invallers van vandaag, Dennis, Orestis en Ryan voor hun tomeloze inzet. Volgende week, als ijs en weder het toelaten, de laatste wedstrijd van het mini-toernooitje, tegen de JO16-1. Die jongens hebben het vandaag de JO17-1 onverwacht errug moeilijk gemaakt, onderschat ze dus zeker niet! Tot zaterdag.

    Arjen