• Het was deze zaterdag dan ein-de-lijk tijd voor de eerste uitwedstrijd van RCLJO17-3 sinds begin oktober. De meegereisde ouders hadden er in elk geval zin in, ze konden eindelijk weer eens langs de lijn zelf de geur opsnuiven van bezwete spelers en kunstgras. Ontzettend fijn dat jullie er bij waren in ieder geval. Ook vandaag kon de JO17-3 eigenlijk niet zonder invallers en gelukkig wilden Job en ‘good old’ Floris het team wel uit de brand helpen, zodat het team in ieder geval twee wisselspelers had. Waarvoor dank!

    RCL JO17-3 begon aan de wedstrijd met Meshaal uiteraard op doel en Floris, Tim, Jaïr en Simon als verdediging daarvoor. Björn, Gent en aanvoerder Dimas vormden het middenveld terwijl Levi, Kjell en Joran het voorin op moesten knappen. Job zat op de bank, Jayden was de eerste vlaggenist van dienst. De eerste plaagstootjes in de wedstrijd kwamen van het fysiek spelende Wassenaar, een team waar Engels de voertaal bleek te zijn. Een tweetal afstandsschoten verdwenen ruim naast het RCL-doel. Het duurde even voor RCL uit de schulp kroop, iets wat we dit seizoen wel vaker zien. De eerste gevaarlijke aanval ging over rechts. Joran gaf de bal voor, maar de bal langs de uitgelopen keeper tussen de palen krijgen was bepaald geen eitje voor Kjell die effectief werd gehinderd door een verdediger en de keeper. Hij stuitte dan ook op de handschoenen van de keeper. Kort na deze kans kreeg Wassenaar een megakans, de aan de aandacht ontsnapte spits kon zomaar richting Meshaal opstomen. Tot opluchting van alle rood-witten in het veld en langs de kant verdween de bal naast het doel. De toeschouwers zagen een zeer onderhoudende en open wedstrijd, met twee hardwerkende teams die beiden nogal eens balverlies leden, maar veel zonder al te veel kansen aan beide kanten. Zodoende werd de eerste drinkpauze met een 0-0 stand bereikt. Ondanks de dikke bewolking was het warm op het kunstgras, en de meeste spelers hadden daar best last van.

    De drinkpauze halverwege de eerste helft was natuurlijk een mooi moment voor de wissels, en vanaf dat moment ging het direct een stuk beter lopen bij RCL. De eerste de beste aanval was meteen gevaarlijk. RCL begon bij Jaïr achterin en via Gent werd Job in stelling gebracht. Het harde schot ging maar net naast. En even later kreeg Job opnieuw een schotkans uit een diepe vrije trap van Jaïr. Helaas wist de prima Wassenaar keeper met een redding een goal te voorkomen. Langzaam maar zeker werd het beter voetballende RCL de bovenliggende partij, al bleef het oppassen voor de razendsnelle lange-ballen-snel-thuis counters van groen-wit. Gelukkig voor RCL keepte Meshaal vandaag een wereldpartij, zo stond hij bij een hard en hoog schot na een corner overtuigend zijn mannetje en tikte de bal over.

    Namens RCL stuurde Jayden met een listige actie zijn bewaker het bos in. Zijn schot werd geblokt terwijl de hard door Gent ingeschoten rebound via de paal naast het doel verdween. Ook bij het andere doel speelde een paal even later een hoofdrol bij een miraculeuze kluts op de RCL doellijn. Simon maakte het de twee aanvallers erg lastig, maar het was een klein wonder dat Wassenaar niet wist te scoren. Zodoende werd ook de rust dus bereikt met een 0-0 tussenstand. Vlak voor rust was Tim geblesseerd geraakt aan een enkel, helaas betekende dat voor hem einde wedstrijd, en voor coach Laurens voortdurend improviseren centraal in de verdediging.

    Na de halftime limonade was RCL opnieuw direct gevaarlijk, ditmaal door een sterke solo van Gent, maar scoren wilde ook dit keer niet lukken. Er dreigde dus net zo’n klassiek voetbalscenario als de vorige wedstrijd, thuis tegen Valken’68, te ontstaan. Als je zelf niet scoort… enzovoort. Gelukkig had ook Wassenaar het vizier niet helemaal scherp, het liet opnieuw een levensgrote kans onbenut toen de snelle spits zomaar op Meshaal af kon stormen maar de bal wat haastig in het zijnet schoot.

    Wassenaar ging opeens in een ander systeem spelen, 4-4-2 voor de kenners, en dat bracht RCL in de problemen. Het middenveld had het zwaar tegen een mannetje meer, beide centrale verdedigers stonden natuurlijk één tegen één tegen de spitsen terwijl de vleugelverdedigers zich zonder directe tegenstander geen raad wisten. RCL had kortom moeite te een passend antwoord te vinden. In de rood-witte chaos vond Wassenaar dus een gaatje en daarmee zowaar het net: 1-0.
    Vanuit het RCL team zelf kwam het initiatief om ook met een versterkt middenveld te gaan spelen. Kjell en Job, allebei pure spitsen van natuur, vormden de tweemans aanval, terwijl Levi, Jayden, Gent en Björn de strijd op het middenveld aangingen. En een strijd zou het worden! RCL kreeg een penalty wegens een handsbal en Gent wist met dat kadootje wel raad: 1-1, en dat was al met al een meer dan verdiende gelijkmaker.

    Het spel golfde nu echt heen en weer, al was het spelbeeld erg onrustig. Er werd ondanks het warme kunstgrasveld in een hoog tempo gespeeld, met fysieke duels en veel strijd. Wel bleef het ten alle tijde sportief, de scheids voelde het duel prima aan en viel op door nogal eens zijn ‘linesman’ te overrulen bij buitenspel of hoekschoppen. Ook daar heel veel sportiviteit dus! RCL was dreigend via Levi, die ruim over schoot maar kwam kort daarna toch verdiend op voorsprong. De keeper moest een hard schot van Gent vanaf links loslaten en Kjell was er als de kippen bij om de afgevallen bal hard in het dak van het doel te schieten: 1-2.
    Even later leek opnieuw Kjell de voorsprong te vergroten. Joran speelde een verdediger tureluurs, gaf een strakke pass vrijwel over de achterlijn naar Kjell bij de tweede paal. De inzet van Kjell eindigde via een Wassenaarse grote teen pardoes in de handen van de lucky keeper bij de andere paal. Het appèl van de RCLrs voor een opgepakte terugspeelbal werd door de referee terecht genegeerd.
    De laatste fase van de wedstrijd ging Wassenaar op zoek naar de gelijkmaker. RCL kwam flink onder druk, soms was het vrouwen en kinderen eerst. Ook Meshaal speelde in belangrijke rol in het verdedigen van de voorsprong, terwijl Floris linksachter nog maar eens bewees voor volgend seizoen een uitstekende aanwinst te zijn. RCL werd nog eenmaal gevaarlijk toen Kjell moederziel alleen op avontuur werd gestuurd. Hij hield de bal vast op de achterlijn en passte precies op tijd naar de inlopende Levi op de rand van het strafschopgebied. Het schot ging helaas naast.

    Het was een ontzettend spannend voetbalgevecht, waarin RCL zwaar onder druk kwam te staan -maar door als een T.E.A.M. tot het laatste fluitsignaal te blijven knokken sleepte de JO17-3 er ondanks meerdere hachelijke momenten voor het eigen doel tóch een zeer zwaarbevochten overwinning uit het vuur. Ontzettend goed gedaan mannen!!

    Volgende week speelt het team vooralsnog de laatste wedstrijd voor de Regiocup, uit bij Valken’68. Laten we hopen dat het opnieuw zo’n leuke wedstrijd wordt. De beperkingen voor het publiek zijn dan opgeheven, wie weet kunnen we dan nóg meer ouders langs de lijn begroeten. Jullie zijn van harte welkom. Tot zaterdag!

    Arjen