• Vandaag stond voor de mannen van RCL JO17-3 de voorlopig zwaarste wedstrijd van dit seizoen ooit op het menu. Begin december speelde het team de slijtageslag tegen de eerstejaars JO17 selectie, deze zaterdag was de tegenstander de tweedejaars JO17 selectie, in de competitie uitkomend op divisie nivo. Zomaar 5 klassen hoger dus!

    In de aanloop naar deze kraker kende het team de inmiddels gebruikelijke blessureperikelen, al moet worden gezegd dat alle mannen een eind op de weg terug zijn. Ze zijn alleen nog niet klaar voor de verwachte loeizware wedstrijd van vandaag. Gelukkig was het deze week – met deze uitdagende tegenstander in het vooruitzicht – erg makkelijk invallers te vinden. Sterker nog, ze werden door hun ‘zaakwaarnemers’ binnen het team gewoon bij bosjes aangeboden!

    En zo begon RCL JO17-3 aan de wedstrijd met Dennis (van de 17-4) op het doel en Simon, Tim, Jaïr en Dex als verdediging. Björn, Gent en Dimas vormden het middenveld terwijl Levi, Kjell en Jayden het aanvallend voor elkaar moesten zien te boksen. Invallers Sam en Robbe zaten op de bank nog uit te blazen van de wedstrijd van hun eigen team, de 16-1, vergezeld door Joran en Ryan.Zoals te verwachten was hadden de mannen van de JO17-3 het behoorlijk zwaar, het was verdedigend alle hens aan dek, aan voetballen kwam het team eigenlijk niet toe. Langs de kant viel de staf op dat deze tegenstander zowaar ‘een mannetje’ centraal op het middenveld had belast met de bewaking van onze spelverdeler Gent. Na de demonstratie tegen de JO17-2 was zijn reputatie hem ongetwijfeld vooruitgesneld. Het voortdurende schaduwen van de spelverdeler van de JO17-3 was natuurlijk één van de redenen dat het team, eenmaal in balbezit, nauwelijks aan voetballen toekwam. Wél was de eerste mogelijkheid tot ieders verrassing voor de JO17-3 toen het team een indirecte vrije trap kreeg na een – onder druk – opgepakte terugspeelbal. Helaas zeilde de bal een metertje over de lat.

    Van uit de opdracht het speelveld in de verdediging zo klein mogelijk te houden werkte de 17-3 ongelooflijk hard en gooide alles in de strijd. Dat moest ook wel tegen een tegenstander die gewend is de bal razendsnel rond te laten gaan, stuk voor stuk vliegensvlug en conditioneel ijzersterk is en de duels stevig inging. Zelfs de vleugelaanvallers van de 17-3 pakten hun opkomende backs op en gingen desnoods mee tot de eigen achterlijn. Het team smeet noodgedwongen met de krachten en wist tot bijna de twintigste minuut stand te houden. Toen wist de behendige linkerspits van de selectie zich binnen ‘de 16’ handig langs Dex te wurmen, waarna hij op Dennis af kon. De rugdekking was ook gezien en de 0-1 lag zomaar alsnog in het net.

    In het spelbeeld veranderde weinig, de 17-3 gaf niet op en bleef vol gas verdedigen. Op een vrijwel identieke wijze als de 0-1 werd het rond de dertigste minuut dan toch ook 0-2. In het slot van de eerste helft probeerde de JO17-1 selectie met afstandsschoten Dennis een derde maal te verschalken, maar elk schot werd vakkundig naast of over gekeken. Toen het rustsignaal eindelijk klonk snakten onze helden naar een kwartiertje uithijgen.

    Na de rust zagen we langs de kant toch een iets veranderd spelbeeld. De JO17-3 wist een beetje uit haar schulp te kruipen. En zowaar met resultaat! Linksback Robbe zette tegen de achterlijn goed druk op de rechtsback van de selectie, die met een achter-het-standbeen trucje dacht uit te verdedigen. Natuurlijk laat een beetje verdediger zich niet zo makkelijk foppen, Robbe veroverde de bal, speelde zich met een goede beweging vrij langs de achterlijn, rukte een meter of wat op richting het doel en trok hard en laag voor. Bij de eerste paal kwam spits Kjell inlopen met een centrale verdediger op zijn huid en de keeper op scherp maar met zijn uitschuifbeen wist hij de bal toch echt achter feilloos binnen te prikken. Het gejuich van team en staf moet in heel Leiderdorp te horen zijn geweest.

    De 17-3 putte energie en moed uit de aansluitingstreffer en was even later zelfs zéér dicht bij de gelijkmaker. Een afgemeten hoge voorzet van Joran gaf Jayden een grote kopkans die helaas geen doel trof en gevolgd werd door een chaotische kluts vlak voor het doel van de selectie. Helaas was één van de blauwe verdedigers net iets koeler dan de 17-3 aanvallers ter plaatse. Dat de 17-3 goed bezig was bleek echter wel uit de groeiende irritatie binnen de selectie. Er werd door sommigen onderling heel wat afgemekkerd over kleine dingetjes, een stevige verdedigende ingreep of beslissingen van de scheids.

    Het doelpunt viel helaas toch aan de andere kant. Een klein slippertje van Dennis werd keihard afgestraft. Niemand die je daarover hoorde, want onze invalkiep keepte weer een zeer goede pot en had al meer dan genoeg ballen uit z’n goal weten te houden. Even later werd het zelfs 1-4. Linksback Robbe had aangegeven niet meer door te kunnen maar stond in afwachting van de wissel nog in het veld. Hij was volstrekt kansloos in de sprint op een diepe bal, en zonder druk op de bal kon de aanvaller de bal makkelijk precies op maat voorgeven waarna binnentikken bij de tweede paal een eitje was. Jammer, zo viel de uitslag net even een tikkie hoger uit dan nodig geweest was. Overigens eindigde de selectie, gestart zonder wisselspelers, de wedstrijd nog met 10 man. Voor de JO17-3 betekende het (ingecalculeerde) verlies overigens pas de tweede verliespartij sinds de openingswedstrijd van het seizoen. Dat lijkt alweer een eeuwigheid geleden trouwens...

    Na afloop grote complimenten voor het team voor de goede teamprestatie, ook van de coaches van de selectie trouwens. Tachtig minuten lang hebben Tim, Simon, Sam, Ryan, Robbe, Levi, Kjell, Joran, Jayden, Jaïr, Gent, Dimas, Dex, Dennis en Björn vol gas gegeven en vol overtuiging op de toppen van hun mogelijkheden gespeeld. De manne waren dan ook stuk voor stuk gesloopt na deze loodzware pot. Goed gedaan jongens!! Hartelijk opnieuw aan de invallers van deze week, Dennis, Sam, Ryan en Robbe. 

    Volgende week geen wedstrijd maar een weekje rust – al kon er daarom best wel eens vraag zijn naar invallers vanuit de andere teams. We trainen tijdens de avondklok zoals gezegd maar éénmaal in de week, op woensdag van 18:15 tot 19:45.Over twee weken opnieuw een grote uitdaging, een re-match tegen de eerstejaars selectie, de JO17-2. Ik ben benieuwd!

    Arjen