•               

  • Dit verslag schrijf ik vanuit de gedachte dat het glas “halfvol” is. Waarom? Ten eerste omdat het laatste verslag altijd blijft hangen, en het best even kan duren voordat er een nieuw verslag komt, daarom. Ten tweede omdat het graag gezellig wil houden, het is immers toch leuk dat voetbal nietwaar?

    In Corona tijd toch een amateur voetbalwedstrijd kunnen kijken is al een zegen. Dat je daarvoor moet rennen langs de lijn neem ik graag op de koop toe. De kilo’s vliegen er daardoor immers minder hard aan dan anders, al zal de eenzame toeschouwer dat vermoedelijk niet zijn opgevallen.

    Ik noem dit een vriendschappelijke wedstrijd tussen twee voetbalploegen. Wat er omheen gebeurde hebben gelukkig niet veel mensen gezien, dus daarom kan ik die 78 minuten gewoon beschrijven. Hoezo 78? Tja, 4 x 20 is 78 ja, de wintertijd gaat in dus we zijn tijdens de wedstrijd alvast 2 minuten achteruit gegaan voor de zekerheid.

    Het begeleidingsteam van de MO17-1 is bijna groter in aantal dan er speelsters op het veld staan. Mooi dat zo velen zich inzetten voor die meiden. Bij ons was het begeleidingsteam eigenlijk ook volop aanwezig. Om te beginnen stond een oud-begeleider in het veld als scheidsrechter. Eén huidige begeleider kon er niet helemaal bij zijn maar liet zich op het naastgelegen veld als keeper gewoon door de scheids wegsturen en kon zo het grootste deel nog meemaken. Halfvol Glenn, moet kunnen nu toch?

    Afijn, nog even een paar minuten kunnen genieten van de JO17-3 tegen de JO16-1. Eén ding is wel duidelijk, met hun oud-coach langs de lijn werd een 1-3 achterstand in een minuut of 15 omgezet in een 4-3 overwinning, “need ei C meer”? Goed gedaan mannen (jong en middle-aged)! Ik ben benieuwd naar het verslag daarvan, het lijkt erop dat ik ditmaal zelfs eerder ben…..

    De vriendschappelijke wedstrijd van de meiden was, althans zo heb ik begrepen, op verzoek van de MO17-1 geïnitieerd. Prima! Voor hen een mooi ijkpunt waar ze staan, voor onze meiden goed om zoveel mogelijk meters in de benen te houden voor het geval de competitie binnenkort weer gaat starten, halfvol toch? De verwachtingen vooraf liepen uiteen, ik was ook heel benieuwd vooraf. Laten we voorop stellen dat tussen oudste speelster van de MO19-1 en jongste speelster van de MO17-1 zo maar zo’n 5 jaar zit.

    Welke doelpunten er vielen en hoeveel is niet zo belangrijk. Het gaat erom dat een 30-tal meiden hebben kunnen ballen. De 1e helft was het voor de MO17-1 lastig tegen de wind in, de 2e helft konden ze wat meer vooruit spelen. En als voetballiefhebber vind ik dat ze dat heel verdienstelijk deden. Het risico van uitblinkers noemen is dat je anderen tekort doet. Immers, die snelle spits werd gelanceerd door een prima pass van achteruit. Toch waren er een heel aantal speelsters van wie ik extra genoten heb en daar gaat het toch om.

    In de 1e helft had de MO171- één-op-één met de keepster al een flinke kans die niet benut werd. In de 2e helft moest onder andere de rechtsbuiten meermaals afgestopt worden. Tweemaal ging dat niet reglementair, en ja, daar hebben we een scheidsrechter voor die dat bestrafte met vrije trappen en een vermanend woord. Niet iedereen was het daarmee eens, en laat ik het voorzichtig formuleren, je hebt meerdere wegen om dat kenbaar te maken. Halfvol, als de verdedigers van de MO19-1 het lastig met die ene speelster hebben, dan denk ik dat je als begeleiding trots mag zijn op je team.

    Het leukste wapenfeit van de 1e helft van MO19-zijde vond ik de geblesseerde bal. Uit een zoals meestal fraai door Veere getrapte corner wist de bal niet wat haar overkwam toen zij het hoofd van Evi onderweg tegenkwam. Je kon de “au” van de bal bijna horen. Het volgende moment spatte de aangeslagen bal op de en moet “zij” gedacht hebben dat het glas halfleeg was. Vervolgens uit de rebound nog een trap na en daarna het gelukkig zachte net in. Arme bal…. Mocht u zich afvragen hoe het met Evi was, zoals altijd, net als voor de kopbal, uitstekend.

    In de eerste helft kwam ook het idee voor het onderwerp van dit verslag. Ik kreeg het liedje van Boudewijn de Groot in mijn hoofd, en maak daar dan maar even “de eenzame toeschouwer” van. Hij is er altijd trouw bij om zijn dochter te supporten. Is het niet binnen het hek dan maar achter het hek. Alhoewel hij zich goed gecamoufleerd had herkende de scherpe kijker hem snel. In dit geval was hij van nut, aangezien er al snel een bal over het hek vloog. Sta je op je gemak te kijken, moet je nog aan het werk ook. Het is oneerlijk.
    De MO17-1 vond in de tweede helft voor de 1e keer de goede kant van het net. Helaas voor hen was het net buitenspel. Grappig detail, meermaals stonden er twee spelers in buitenspel positie; dan geniet ik ervan als een middenveldster de bal bij haar houdt en haar medespeelsters laat weten waarom ze dat doet: “buitenspel dames!!!”. Gelukkig was een snelle uitbraak na een vrije trap daarna duidelijk geen buitenspel en was de aanvaller de verdediging weer te snel af om toch de tegengoal te maken.

    Al met al vond ik het een genot om dit te mogen aanschouwen. Zoals gezegd, de uitslag doet er niet zo toe.