•               

  • De Dobbelsteen

    Als ik vroeger een potje ‘mens-erger-je-niet’ speelde gooide mijn vader meestal één. Hij had dan gerust de neiging om bij een hoek van het spel gewoon rechtdoor te lopen. Het valsspelen vormde hierbij een integraal onderdeel van de spelbeleving. Dat hij ondanks zijn vermeende voorsprong toch verloor zegt iets over de strategie, kansberekening of over de werptechniek van de gooier zelf. Je hebt ook mensen die gewoon niet met een dobbelsteen kunnen gooien. Vandaar dat de spellenmaker op een gegeven moment met een plastic variant kwam, waarbij je heel hard op een plastic bol moest drukken waarbij de dobbelsteen zelf opsprong en zijn eigen zijde koos. Misschien aardig om te kijken welke variant u in de kast heeft staan. Mocht u uw dobbelsteenvaardigheden willen verbeteren dan is een potje Yahtzee ook aan te raden. Begin dan met een eenvoudige carré en bouw langzaam op naar Kleine Straat, altijd draaiend vanuit de pols.

    Het langzaam opbouwen is iets wat AJ en ik al enige tijd proberen om het positiespel te versterken in het team, met tot nu toe een mager succes. Dat komt ook omdat de open vraagstelling (‘wie gaat er verdedigen?’) vanuit onze kant de nodige ruimte biedt om allemaal voor de aanval te gaan. Vandaag kregen we gelukkig een herkansing. In de Circle Of Trust op veld 3D geeft AJ vlak na half negen knielend een gepassioneerde masterclass over het positiespel op het veld. Na 8 minuten TED-talk, onderbreekt Jordi de lezing: ‘we zijn al vijf minuten te laat, we moeten echt beginnen anders kunnen we geen penalty’s nemen.’ Het laatste deel van de zin wekt mijn verbazing omdat we ons psychologisch volledig op shoot-outs hadden voorbereid. Maar dat kan echter de wedstrijdpret niet drukken. Het is tijd om te gaan voetballen, vandaag tussen de J08-3 en ons mooie team. De JO8-3 is het beruchte en zeer vaardige team dat wordt gecoacht door Jordi en Jason. Beide heren zijn sinds deze week boegbeeld in de nieuwe kledinglijn van RCL. Dat was u waarschijnlijk al opgevallen. Vanochtend mochten zij trouwens om 07.30 uur net buiten het terrein over de catwalk lopen met hun mooie nieuwe RCL-polo aan: glimmend blauw, strak om het lijf, met prachtige witte letters: JrO en JdB (of iets wat er op een afstand op leek). Deze kledingpresentatie was een groot spektakel. Lokale journalisten verdrongen zich aan de rand van de rode loper en probeerden in allerijl foto’s te maken van deze toppers in vol voetbalornaat. Enige groupies die ook in de rij stonden voor een vaccinatie konden gelukkig ook met hun helden op de foto. Mocht u een gokje willen wagen wat de afkortingen op het shirt betekenen stuur dan gerust uw inzending naar de redactie.

    Na de speech van AJ is het tijd voor de wedstrijd zelf. Ik zie spelers van 7, 8 en 9 jaar oud die inmiddels steeds beter voetballen en steeds groter zijn geworden. Twee jaar geleden leek een voetbalveld bij vlagen net een arena met optredens waarbij Ninjago-sprongen werden nagedaan, er massaal in de zon werd gelegen op het gras, of waarbij er in luchtledige werd getuurd of naar een denkbeeldige hockeystick. Vandaag stonden er twee echte voetbalteams klaar om het spel te gaan spelen. De wedstrijd ging slechts een kleine achtendertig seconden gelijk op. De JO8-3 bracht vanuit hun positiespel de J08-6 namelijk al snel aan het wankelen. De eerste doelpunten vielen tegen negenen in alle hoeken van de goal. AJ en ik waren al in ons hoofd op zoek naar een oplossing, maar vanwege het gebrek aan een gevulde koek en wat vermoeidheid was de oplossing nog niet voorhanden. Tijdens de minipauze van 10 minuten zag ik AJ zijn pleidooi voor positiespel voortzetten. ‘Ik heb het al zo vaak gezegd en toch doen ze het niet,’ hoor ik hem begrijpelijk zeggen na afloop. Terwijl deze hilarische opmerking in mijn hoofd bezinkt zie ik mijzelf staan voor havo 4 deze week: ‘Een regering is toch echt iets anders dan een parlement, hoe vaak heb ik het al…!?’ Wanneer leren kinderen het beste en wat nemen ze eigenlijk op van wat je zegt? Uit onderzoek blijkt dat de eenzijdige directe instructie niet al te veel oplevert als kinderen er vervolgens weinig mee doen. We nemen nog maar een slok koffie terwijl langzaam de zon onze shirts verwarmt. Hoe krijgen we voor elkaar dat spelers beter overspelen? Deze centrale vraag laat zich door een combinatie van lichte irritatie, bewuste onbekwaamheid en naweeën van de laatste prik door ons moeilijk beantwoorden. Op dat moment komt Jason, onze pedagogische rots in de branding, ons redden: ‘Kennen jullie de dobbelsteen?’

    U herinnert zich vast nog wel een docent van vroeger waarvan u nog weet dat deze leraar gezag had. Ik kan me goed voorstellen dat leerlingen Jason ook zo zien. Hij heeft de juiste combinatie van rust, voetbalpassie, pedagogische bekwaamheid en duidelijkheid. Op het moment dat hij spreekt zie ik de JO8-6 aandachtig luisteren. Jason vertelt het spannende voetbalverhaal van de dobbelsteen. Vooral de zijde 5 op dit kubusvormige voorwerp brengt ons in verroering. ‘Elk zwart rondje staat voor een bekende nationale speler die jij mag vertegenwoordigen op het veld,’ hoor ik hem vertellen. Dit slaat aan, want Memphis Depay en Matthijs de Ligt kent natuurlijk iedereen. Een paar minuten lang hangen de jeugdige spelers en wij aan zijn lippen. Ik krijg na afloop nog een prachtig kleurrijk A4-pakket (met nietje) overhandigt met de naam DOBBELSTEEN, ondersteund met rode ondertitel ‘handleiding voor teamleiders’. Ik stop dit snel in de zak van mijn korte broek en ga met meer vertrouwen de laatste 20 minuten in. En dan is alles anders. Het leerrendement is als een exponentiele curve af te lezen vanaf het denkbeeldige scorebord. Spelers blijven zowaar op iets van een plek staan en als je van bovenaf kijkt durf ik te stellen dan je vijf stippen van een dobbelsteen vloeibaar ziet overgaan in een kleine vijf of grote vijf. Dat het 13-1 werd voor de JO8-3 maakte niets uit. ‘Het had ook 22-1 kunnen zijn,’ vertelt Freek mij na afloop. ‘Ik heb er toch 9 extra tegen gehouden.’ Zo kun je het ook zien.

    Pak gerust vanavond eens een dobbelsteen, gooi die Grote Straat vol vuur, pak die 36 met regenwormen voor de ogen van uw tegenstander of sluit net die rij te vroeg af met Qwixx. En mocht u het even niet meer weten dan stuur ik u graag de handleiding van deze mooie kubus.

    Fijn weekend,

    Maarten Algera