• Soms vraagt een wedstrijd om een verslag. Een bijzonder fenomeen overigens, dat een wedstrijd, een abstract begrip niet zijnde een persoon of instantie, vraagt om een verslag, maar dat terzijde. Waarom eigenlijk? Deze wedstrijd had een beetje van alles, daarom.

    Om te beginnen stond het complex van ARC bomvol. Er stonden drie bussen op het parkeerterrein en verder heel veel auto´s en heel veel fietsen. Het was dan ook gezellig druk. Onze meiden mochten op veld 6, van de 8 geloof ik, aantreden. Ik hoopte op gewoon gras, maar helaas bleek het gewoon warm kunstgras te zijn. De zonnestralen werden prima geabsorbeerd door de 22 dames en wat figuren daarom heen, maar niet door enige natuurlijke grasspriet. Deze wedstrijd had dus ook een tweetal drinkpauzes.

    Om 14:15 was iedereen er, behalve de arbiter van dienst. Blijkbaar had hij nog andere verplichtingen elders, dus ik denk dat we tegelijkertijd met het 1e om 14:30 begonnen. De beste man is er één van weinig woorden.

    We beginnen met een flink uitgedunde selectie aan de wedstrijd. Van de 17 meiden waren er 6 om uiteenlopende redenen niet, vandaar dat Fleur een keer was opgetrommeld om in ieder geval met één wissel te starten. Naast haar voetballende kwaliteiten waarderen we in het bijzonder die van haar bikkelharde hoofd en haar aanwezigheid in woord buiten en zeker ook binnen het veld. Overigens hulde voor Britt en Cato die er wel waren ondanks dat ze niet konden spelen.

    In de eerste helft is de eerste kans na 2 minuten al voor ARC. En in het vervolg zal ARC ook duidelijk maken dat er in de voorhoede flink wat snelheid en handigheid aanwezig is, Pia komt tweemaal één-op-één te staan maar is gelukkig degene die aan het langste eind trekt. In het verdere verloop van de wedstrijd krijgen we wat meer grip op de wedstrijd. Door de afwezigen staan met name de middenvelders niet waar ze normaal staan, maar het moet gezegd, daarin doen ze het prima.

    Er komen ook wat aanvallen van RCL, waarbij de grote gemene deler is dat we niet heel nauwkeurig zijn in de afwerking. Het is dan ook niet onlogisch dat onze grootste kans uitgerekend door een handsbal in de 16 van een tegenstandster komt. Veere is er vandaag niet bij, het team én coaches kijken elkaar aan en besluiten uiteindelijk dan maar dat de aanvoerster, Shanell, de klus moet klaren. Zal je net zien, de paal staat de eerste goal in de weg. Gelukkig nemen de meiden dit, en terecht!!!, goed op aangezien zij haar verantwoordelijkheid nam.

    Over de 1e helft is er dan verder eigenlijk nog maar één vervelend incident te melden. Evi en een tegenstandster gaan in duel. De winnares daarvan staat bij voorbaat vast, alleen weet de tegenstandster dat natuurlijk niet. Maar vervelend is wel dat ze met pijn het veld afgaat en later met de rolstoel vermoedelijk richting ziekenhuis verdwijnt. Verdraaide knie denk ik op te vangen. Altijd vervelend.
    In de loop van de eerste helft krijgt het team versterking van Mikki. Die heeft al 70 minuten in de benen zitten, maar dat zien we niet terug. Met een goed fysiek laat ze in de 1e helft al zien dat ze haar mannetje, pardon vrouwtje, staat. Overigens valt mij op dat de meiden continu “blijf bij je man” zeggen. Grappig dat dit in het meidenvoetbal toch ook zo blijft werken.

    De tweede helft zien we dat het fysiek van RCL er toch wat beter voor staat. In de loop van de tweede helft ogen de meiden van ARC wat vermoeid. Daardoor speelt de wedstrijd zich meer op hun helft af, alhoewel de aanvallen wel blijven komen. Toch is het RCL dat eindelijk de ban weet te breken. De bal wordt veroverd aan de rechterkant van het veld, er ontstaat een kluts waarbij uiteindelijk twee RCL-dames overblijven en de bal in het netje verdwijnt. We krijgen nog veel meer kansen, waarbij de zuiverheid van de schoten toch wel ondermaats is. Ook de eerder genoemde Mikki gaat tweemaal op avontuur, één bal verdwijnt maar net over de kruising, en een andere bal mist net de kracht. Een prima-invalbeurt Mikki!!!

    Het blijft toch oppassen want de voorhoede van ARC staat scherp. Soms op het randje, soms er overheen. De ene situatie is klip en klaar buitenspel, maar de volgende is dat zeker voor de toeschouwers minder. Op het moment van spelen staat de betreffende speelster buitenspel, draaide 1 meter terug en schiet binnen. Bij het schot gaat de vlag al omhoog voor het nipte buitenspel. De scheidsrechter twijfelt en komt even buurten, maar neemt het signaal gelukkig wel over.

    Zo blijft ARC op nul staan. Daarna prikt RCL er nog eentje in om de eindstand op 0-2 te laten uitkomen. Volgende week wacht het bekende Nieuwerkerk, vermoedelijk sterk en dus lastig. Hopelijk zijn we dan weer wat meer op oorlogssterkte.

    Erik